Wednesday, April 7, 2010

Սթիվեն Սիգալ

Ես անձամբ ծանոթ չեմ Սթիվեն Սիգալին, ու չեմ կարա ասեմ, ինքն ինչ տեսակ մարդա` լավ բաներ էլ եմ լսել, վատ բաներ էլ, բայց դե կյանքա, բոլորս էլ լավ ու վատ բաներ արել ենք:
Ես քչից շատից կարամ ասեմ ինչ դերասանա` միջինոտ, Նիկոն ֆիլմից ֆիլմ գաղթումա նույն կացին դեմքով /թեկուզ շատերը կհամաձայնվեն, գեղեցիկ ժպիտ ունի/:

Ու ես չեմ կարա չհիանամ, չնախանձեմ, աչքերը չռած չնայեմ իրա այկիդոյի դեմոնստրացիաներին:

Saturday, April 3, 2010

Կաստա - Вокруг Шум

Հիմա սովորաբար ռեպ ու հիփ հոփ չեմ լսում` թեկուզ դպրոցական ու վաղ բուհական տարիներին լուրջ տարված էի:
Բայց դե մեկ մեկ նենց բաներա պատահում, որ մեծ հաճույքով լսում եմ: Կաստա առաջ էլ էի լսել, դուրս շատ էկել էր: Ու ահագին ուրախացա, երբ եղբայրս իրանց նոր տեսահոլովակի լինք ուղարկեց, ու պարզվեց, որ չնայած երաժշտական ճաշակներս քիչմ փոխվել են, տղեքի վառռռելը մեկա դուրս գալիսա: Իրոք որ` հզոր են արտասանում, բառերը մեկը մյուսի հետևից մեխում եմ, իսկ կլիպը հանածա շատ ագրեսիվ, կրքոտ ու թունդ:

Բլակների լցոնում

Էսօր առավոտվանից կարդում եմ Պավել Ցացուլինի "The Naked Warrior" գիրքը, ու տեսականը կիրառում: Կիրառելը դժվարա, բայց հավես: 
Գիրքը հլը որ դուրս գալիսա, չնայած թունդ /տկլոր մարտիկ, հեհե/ անվանմանը:

Հեղինակը ունիկալ մոտեցումա ցուցադրում ուժային վարժությունների նկատմամբ` իսկ դե ես վաղուց էի զգում իմ արած ուժայինի թեորեթիկ հիմնավորման ու զարգացման պահանջը: Պարզվումա որ սիրում եմ մի ոտով կքանիստ կամ մի ձեռով մի ոտով գետնից ժիմ անել` ճիշտ եմ անում, որ սիրում եմ: Բացի դրանից, մեջը լիքը գաղտնիքներ կան թե ուժային վարժությունների, թե ուժի կիրառման վրով` ու դրանց մեծ մասի մասին չէի էլ լսել:

Friday, April 2, 2010

Ռեալ Այկիդո

Չեմ հոգնում հիանալ սերբ տղաների ցուցադրած սիրուն, դինամիկ, հզոր այկիդոյով: Ռեալ Այկիդոն սերբ մասնագետ Լյուբոմիր Վրացարևիչի կողմից մշակված շատ իրական, բիրտ ու կոպիտ մարտարվեստի ոճա: Չնայած նրան, որ կոչվումա այկիդո ու հստակ զարգացելա այկիդոյից, մարտարվեստը դասական այկիդոյի կազմակերպությունների /տես` Այկիկայ, Յոշինկան և այլն/ կողմից չի ճանաչվում որպես այկիդո:

Սպարտակ

Չեմ սիրում բազմասերիանոց ֆիլմեր: Եթե որոշ մուլտեր նայում եմ գերագույն հաճույքով /տես Simpsons, Family Guy, South Park, King of the Hill և այլն/, ապա Lost-ի, Heroes-ի ու էն մեկի, որ քանի սերիայա բանտից են փախնում, կողքով միշտ մի տեսակ անտարբեր եմ անցել: Ժամանակը քիչ էր, սերիալները հետաքրքիր չէին, համենայն դեպս իմ համար: Բայց դե վերջը ինձ էլ քաշին:

Ախր երբ սերիան սերիայի հետևից արյան գետեր են հոսում, պոկած գլուխներ ձեռքեր ոտքեր են ստեղ ընդեղ թռնում, գժական սյուժեյա ու գլադիատորներ են իրար հետ կռվում, ու նենց գեղեցիկ են իրար դոմփում, որ ոչ մի ուրիշ սերիալում տենց չեն դոմփել` ակամա սկսում ես նայել: Իսկ հաշվի առնելով, որ մի հատ ել Հին Հռոմի սիրածս ժամանակաշրջանի մասինա իրա դեպքերով /այսինքն լավ ծանոթ եմ գրեթե բոլոր պատմական անձանց` ու թեկուզ պատմականորեն անթերի չի, բայց մեկա նույն Gladiator-ից հազար գլուխ լավնա/` պարզա դառնում, որ չքաշվելն գրեթե անհնար էր:

Thursday, April 1, 2010

Ինսոմնիա

Մի քանի գիշեր վրա վրա ուշ քնելը բերեց նրան, որ արդեն գիշերվա իրեքնա, իսկ ես քնել չեմ ուզում: Ու փոխանակ պառկեմ թուլացնեմ ոտքերը թուլացնեմ ձեռքերը թուլացնեմ մեջքը թուլացնեմ ուղեղը ընկնեմ անդունդը քնեմ, կամ ասենք ինչ որ օգտակար գործով զբաղվեմ, նստած թեյ խմելով ջեմ ուտելով գիրք եմ կարդում: Ֆրենսիս Յեյթսի /տենց կին պատմաբանա/ "Ջորդանո Բրունոն և Հերմեթիկ Ավանդույթը" գիրքնա: Իսկը անքուն գիշերով կարդալու բանա:

Էսոր բոբիկ քայլելուց ձախ ոտս ռաստ էկավ էս քանի օրը ջարդված բաժակի բեկորներից մեկին /պատկերացում անգամ չունեմ, թե ոնց էր աչքիցս խուսափել անասունը/: Ռաստ էկավ հենց էն պահին, երբ արդեն թունդ ուշանալով հագնվում էի, որ տնից դուրս գամ: Որոշեցի հերոսաբար դիմանալ ցավին ու կաղեկաղ վազել /ինչ դեզինֆեկցիա, ինչ բան - a la guerre comme a la guerre/: Վազելուց պահի տակ կաղալը մոռանում էի, հենվում ձախ ոտքի վրա ու աշխարհին հայտնում գերմաներեն իմացածս տարբեր վատ վատ բառերը: Հիմա ոնց որ տեսքիա էկել, վերքը փակվելա ու համարյա չի ցավում, բայց մի էրկու օրով վազելուց պիտի յան տամ:

Հայկու

Անցած տարվա վերջում շփվելով ահագին մոտիկ մի մարդու հետ /շփումը վիրտուալ էր - բառեր, սմայլիկներ, էլի բառեր, քմծիծաղ, թեյ խմել ու էլի բառեր/ միտք էկավ մի էրկու հատ հայկու գրել ու իրան ուղարկել: Ով չգիտի - տենց ճապոնական բանաստեղծական եռատողա, 5-7-5 վանկավորմամբ ու որոշակի այլ ոճային պահանջներով: Դե, էդ պահին անգլերեն էի մտածում, հայկուներն էլ անգլերեն ստացվեցին, ու էրկու հատից ավել: Լեզուն եթե չհաշվենք, համեստ ուժերիս չափով փորձել եմ պահպանել թե վանկավորումը, թե այլ պահանջները:

***
My mind is tranquil
When it's snowing in Vienna
Your smile in my dreams.

***
Jumping teddy bear
you too will be happy soon:
fly to the high sky!

***
Singing while walking
Though my body is freezing:
Will drink tea tonight.

***
Rain in my window:
Even now I remember
The taste of your lips.

***
Warm autumn sunshine:
When I hold your hand in mine
My heart is warm too.

Տենց բաներ: Պետքա ասել, որ այդ պահին տրամադրությանս շատ լավ արտացոլում ստացվեց: